ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ: Πώς «κλείδωσε» η συμφωνία στην… πλάτη του «όχι» που ξεσήκωσε όλους τους λαούς του κόσμου

ΠΟΛΙΤΙΚΗ YPOURGIKO-SYMVOYLIO_syriza

16 Ιουλίου, 2015 | από Στάθης Καγιαλές

ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ: Ζητούνται κυβερνητικά στελέχη για να εφαρμόσουν το μνημόνιο των αγριοτήτων

►Του Στάθη Καγιαλέ*

Δεν δείχνουν «έλεος» για κανένα τα γεράκια της Ε.Ε. Ο ίδιος ο Σούλτς, αυτή τη φορά, «κάρφωσε» τον Τσίπρα, για τη διαπραγματευτική ισχύ του και πειθώ. Είπε ότι ο Τσίπρας είναι ο ισχυρότερος πρωθυπουργός της Ευρωζώνης και ο μοναδικός που μπορεί να πείσει τον ελληνικό λαό για την εφαρμογή του νέου μνημονίου!

Και αυτό έκανε ο πρωθυπουργός, προσπαθώντας να πείσει στη Βουλή, πρώτα το κόμμα του και μετά τον ελληνικό λαό για την αποδοχή του 3ου μνημονίου! Δυστυχώς, δεν τόλμησε να πει το δικό του «όχι», μετά από το «όχι» του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα. Είχε ένα τρομερό όπλο στα χέρια του, για να αλλάξει αν όχι τις θέσεις των Ευρωπαίων αποικιοκρατών, τη ρότα της Ελλάδας, έξω από το ευρώ.

Όχι, όμως, με όρους Βρυξελλών, που μαγείρευαν και υπαγόρευαν ένα «Γκρέξιτ», αλλά με δικούς τους όρους.

Δεν το τόλμησε και υπέκυψε στα βαριά μέτρα, μουδιάζοντας τον ελληνικό λαό και τους πραγματικούς φίλους του στις πλατείες της Ευρώπης και όλου του κόσμου. ¨ηταν μια αριά ήττα, προσχεδιασμένη από τους εταίρους της Ελλάδας στην ΕΕ, που τσάκισε κάθε ελπίδα για ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας, της ανάπτυξής της και της απελευθέρωσης του λαού από το ζυγό της φτωχοποίησης και του αφανισμού του.

  • Δυστυχώς! Η κυβέρνηση στάθηκε κατώτερη των περιστάσεων και το μόνο «όφελος» που μπορεί να επικαλείται, είναι ότι ξεσήκωσε τους λαούς της Ευρώπης κόντρα στο διευθυντήριο της ΕΕ, που περιφρονεί τη δημοκρατία και τη βούληση των λαών, τους οποίους δυναστεύει, για χάρη των «αγορών» και των μεγάλων συμφερόντων.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου είπε ότι η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες γνώρισε δύο δικτατορίες: Των τανκς πριν από χρόνια και των τραπεζών σήμερα. Τα τανκς τα νίκησε, τις τράπεζες όχι!

  • Δυστυχώς, η κυβέρνηση επέτυχε, εκτός Ελλάδας την ταπείνωσή της και του ελληνικού λαού που σήκωσε κεφάλι, στους δανειστές και εντός Ελλάδας την χλεύη της από τις μνημονιακές κυβερνήσεις του παρελθόντος, που από το Καστελόριζο μέχρι τις 25 Γενάρη 2015, έβαλαν την Ελλάδα σε καθεστώς υποτέλειας και φτώχειας.
  • Δυστυχώς, η κυβέρνηση επέτυχε να «απενοχοποιήσει» αυτές τις κυβερνήσεις από τα «εγκλήματά» τους κατά της χώρας και του λαού, με το πολυνομοσχέδιο – συγχωροχάρτι που ψήφισε η Βουλή. Οι θλιβεροί διάλογοι Τσίπρα – Μεϊμαράκη, για το ποιό μνημόνιο, πετά τα… περισσότερα ψίχουλα στη διαχείριση της υποτέλειας και της φτώχειας, προκαλεί μόνο αποστροφή και αγανάκτηση.

Παράλληλα κατέδειξε, τον ρόλο της σημερινής αντιπολίτευσης, που δια στόματος Μεϊμαράκη, για πρώτη φορά παραδέχθηκε την «αναγκαιότητα» του μέιλ – Χαρδούβελη, αφού ισχυρίστηκε ότι αυτό έπρεπε να ήταν η συνέχεια στην πολιτική που εφάρμοσε η κυβέρνηση Τσίπρα.

ΤΣΙΠΡΑΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Ο Τσίπρας παραδέχθηκε την αξία Βαρουφάκη ως οικονομολόγου (αμφισβητώντας την πλευρά Βαρουφάκη ως πολιτικού, αλλά η κριτική που του άσκησε, στηρίχθηκε σε εκείνο που ξέρει καλύτερα ο Βαρουφάκης: Στην οικονομία!

Το δίλημμα, που έθεσε ο Τσίπρας μέσω… βεβαιότητας, ότι θα είχε να διαλέξει ανάμεσα σε …. ή σε δραχμή και μνημόνιο, δεν έχει καμία βάση. Η μετάβαση σε εθνικό νόμισμα, προϋποθέτει, η κυβέρνηση που θα χειριστεί το ζήτημα, να έχει δική της πολιτική και απόφαση.

  • Ο Τσίπρας, όμως, απάντησε με δεδομένο, ότι θα επέβαλαν οι «δανειστές» την πολιτική απόφαση η οποία θα υλοποιείτο με βάση δικιές τους υπαγορεύσεις και σχέδια.

Ακύρωσε, δηλαδή, μόνος του, την ισχύ που του έδωσε ο ελληνικός λαός στις εκλογές του Γενάρη και στο δημοψήφισμα, αφήνοντας χώρο στο να επιβάλλουν οι ξένοι το αν και πώς θα φύγουμε από το ευρώ. Αμφισβήτησε με τα λεγόμενά του, αυτή την ισχύ και τη δυναμική που μπορούσε να αξιοποιήσει, ως πρωθυπουργός μιας ανεξάρτητης χώρας.

TSIPRAS&VAROUFAKISΜε άλλα λόγια, πριν από το δημοψήφισμα, είδαμε ένα πρωθυπουργό με δύναμη, δυναμική, αυτοπεποίθηση και ετοιμότητα να λύσει γόρδιους δεσμούς, παρά τις ξένες πιέσεις και μετά από το δημοψήφισμα, έναν πρωθυπουργό, πληγωμένο από την έλλειψη όλων των προαναφερθέντων. Ένα πρωθυπουργό, να επιστρέφει σε «αναγκαιότητες» και πρακτικές προκατόχων του, ικανές να ακυρώσουν κόκκινες γραμμές, προεκλογικό πρόγραμμα και την αξιοπρέπεια που είχε υπερασπιστεί μέχρι και το δημοψήφισμα. Εκεί εντοπίζονται και οι όποιες «διαφορές» προέκυψαν στη συνεργασία του με το Γιάνη Βαρουφάκη. Οι διαρροές από τις μεταξύ τους συνομιλίες (αμέσως μετά από το δημοψήφισμα) και ο δρόμος που επέλεξε έκαστος, δείχνουν ότι αν κάποιος πρέπει να μην ανησυχεί για την υστεροφημία του, αυτός είναι ο Βαρουφάκης.

Σταθερός από την πρώτη μέρα της διαπραγμάτευσης, δεν υπέκυψε στην πίεση να ενδώσει. Κομβικό σημείο της διαφωνίας τους, ήταν το ζήτημα με το χρέος. Ο Βαρουφάκης ήταν αμετακίνητος στη θέση ότι το μεγαλύτερο τμήμα του χρέους πρέπει να διαγραφεί, ενώ ο Τσίπρας από την αρχική θέση της διαγραφής του χρέους, μετακινήθηκε στον όρο αναδιάρθρωση και από εκεί ακόμα πιο μακριά, στην απλή δέσμευση των «δανειστών», για αναφορά στη μελλοντική εξέταση του ελληνικού αιτήματος. Και αυτό, παρά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, που ενίσχυε τη διαπραγματευτική του ισχύ.

Κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς, είναι ότι ο Βαρουφάκης το είχε δηλώσει και στα γεράκια των Βρυξελλών και σε συνεντεύξεις του. Ειδικά στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Δημήτρη Τσαλαπάτη για την ΕΡΤopen, μέσα στο Μάη, είχε πει ξεκάθαρα:

  • «Δεν υπάρχει λόγος να είμαι υπουργός, αν είναι να υπογράψω συμφωνίες σαν αυτές των προκατόχων μου».

Το είπε και το έκανε ο Βαρουφάκης, τιμώντας και το λόγο του και την υπογραφή του. Και αυτό το ήξεραν και γι’ αυτό τον μισούσαν θανάσιμα οι «δανειστές» σε Γιούρογκρουπ και ΕΕ.

Από την άλλη ο Τσίπρας, νόμιζε ότι από αυτό το διαζύγιο θα βελτίωνε το αρνητικό κλίμα σε βάρος της κυβέρνησης, πέφτοντας στα «μαλακά», σε μία συμφωνία – έντιμο συμβιβασμό. Και αντ’ αυτού, πήρε μια συμφωνία – «Κατάλογο αγριοτήτων με ηθελημένη ταπείνωση της Ελλάδας», όπως έγραψε και το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ!

  • Ποιό ήταν το αποτέλεσμα; Τη μια μέρα να δηλώνει ο Ντάισελμπλουμ ότι δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στον Τσίπρα και την άλλη ότι δεν έχει καμία συμπάθεια στην ελληνική κυβέρνηση.

Και τώρα, τί γίνεται;

Ζητούνται κυβερνητικά στελέχη να εφαρμόσουν το μνημόνιο των αγριοτήτων. Το τραγικό είναι, ότι ο ίδιος ο Τσίπρας είπε στη Βουλή ότι δεν του αρέσουν πολλά από τα σημεία (τέρατα, λέμε εμείς), της συμφωνίας που καλείται να εφαρμόσει!!!

* Ο Στάθης Καγιαλές είναι δημοσιογράφος,
μέλος της ΕΣΗΕΑ και Δρ. στο Κοινοτικό Δίκαιο


Διαβάστε όλα τα άρθρα του Δημοσιογράφου →



Επιστροφή στην αρχή ↑