ΣΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙ Ο ΡΑΓΙΑΣ: Από τους Νίκο Γαλίτη, Στάθη Καγιαλέ

Νεότερα σχόλια 29 Δεκεμβρίου, 2016 | από Στάθης Καγιαλές

>

Το νέο τραγούδι «Σαν ξυπνήσει ο ραγιάς» των Νίκου Γαλίτη και Στάθη Καγιαλέ κυκλοφορεί από σήμερα Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2016 και είναι διαθέσιμο στο youtube, από το μουσικό κανάλι του Νίκου Γαλίτη, με ερμηνευτή το Δημήτρη Φράγκο. Τη μουσική έχει συνθέσει ο Νίκος Γαλίτης και τους στίχους έγραψε ο Στάθης Καγιαλές. Η ενορχήστρωση έγινε από το Γιάννη Βενιζέλο. Κιθάρες και πλήκτρα παίζει ο Γιάννης Βενιζέλος.


ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

dimopsifisma-2015Τραγούδι αφιερωμένο στην πάλη του ελληνικού λαού, που αντιστάθηκε κόντρα στις διαπραγματεύσεις ξεπουλήματος της χώρας, με το θρυλικό και μεγαλειώδες «ΟΧΙ» του 61,31% στο δημοψήφισμα του 2015 και συνεχίζει να αντιστέκεται προκειμένου να ανακτήσει τη χαμένη εθνική ανεξαρτησία, που προκάλεσαν μνημόνια, ξένοι αποικιοκράτες και ντόπιοι πολιτικοί – οπισθογράφοι της υποτέλειας, σε συμφέροντα που ταυτόχρονα πλήττουν  λαό, κοινωνία και εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα, σε σύγχρονες «γαλέρες», στο βωμό του κέρδους της σύγχρονης παγκοσμιοποιημένης ολιγαρχίας.  

Στάθης Καγιαλές


ΣΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙ Ο ΡΑΓΙΑΣ με το Δημήτρη Φράγκο

Ενορχήστρωση: Γιάννης Βενιζέλος
Μουσική Νίκος Γαλίτης
Στίχοι: Στάθης Καγιαλές

Είναι ο κόσμος μας μικρός, μικροί και οι ανθρώποι
κι ανάστημα δεν έχουνε, να-ορθώσουν στην Ευρώπη.

Ένας λαός που πάντοτε, για λευτεριά πεθαίνει,
στις μέρες μας σαν το ραγιά, «αγκύλωση» παθαίνει.

Ζωνάρια μπήγει πιο βαθιά, -η-αποικιοκρατία,
που το λαό μας στοίβαξε, στο… θέατρο, πλατεία!

Χάνεται και αιμορραγεί, στα… ζάρια αυτός ο τόπος.
Κλέβει το βιός και τη ζωή, πραματευτών ο τόκος.

Χωράφια, στάνες, μαγαζιά, φουγάρα και γραφεία,
λουκέτα δίχως τα κλειδιά, φέρνει –η- πλουτοκρατία.

Φτηνοί πολιτικάντηδες κι εμπόροι τεχνοκράτες,
πάνω στη ράχη μας δειπνούν, οι τζάμπα-αριστοκράτες.

Ξενόφερτα φερέφωνα, σα κύμβαλα–αλαλάζουν
και τις ελεύθερες φωνές, καθημερνά, λεκιάζουν.

Κι εσάς πατριδοκάπηλοι, ο «ατμός» σας δεν θα φτάνει,
γιατί μαζί τους βράζετε, στο ίδιο το καζάνι.

Τό ΄πε ο Γέρος του Μωριά, δεν θα τους βγει, το ξέρουν,
με την Θεού υπογραφή, στο τέλος, καταρρέουν.

Χαράξανε τη μοίρα τους, ενός λαού δυνάστες,
να πάνε στον αγύριστο, μια μέρα μετανάστες.

Ψεύτες και κλέφτες της φακής και των εθνών εμπόροι,
κάποτε δεν θα βρίσκετε, να φύγετε, βαπόρι.

Γιατί-αν ξυπνήσει ο ραγιάς, κανείς δεν έχει ελπίδα,
για να σωθεί απ’ της οργής, την πρώτη καταιγίδα.

 


Χανιά, 23 Δεκεμβρίου 2016


Διαβάστε όλα τα άρθρα του Δημοσιογράφου →



Επιστροφή στην αρχή ↑