ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ψήφισε ο ελληνικός λαός και στις εκλογές του Γενάρη και στο δημοψήφισμα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ kayales-kalpi

10 Ιουλίου, 2015 | από Στάθης Καγιαλές

►του Στάθη Καγιαλέ

Με ψευδοδιλλήματα και το εμπόριο της άγνοιας, που έχει στις πλάτες του ο ελληνικός λαός, η κυβέρνηση οδηγείται σε λάθος μονοπάτια, που συγκλίνουν σε μια διαδρομή μακριά από τη βιωσιμότητα, όχι πλέον του χρέους, αλλά της ίδιας της χώρας και του λαού της.

Με μέτρα που ισοδυναμούν με μνημόνια, άσχετα με το εύρος της σκληρότητάς τους, η μόνη λύση που διαφαίνεται στον ορίζοντα, είναι η έξοδος από το ευρώ, ένα νόμισμα που χρησιμοποιείται πλέον ως όπλο εξόντωσης… και όχι σωτηρίας της Ελλάδας.

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να αλλάξει την Ελλάδα και την Ευρώπη, έχει και όρια την ανθρωπιστική κρίση και την εθνική ανεξαρτησία. Με άλλα λόγια, αν η διαπραγμάτευση βρει τοίχο, δεν κοιτάς αν θα πέσεις πάνω του με το κεφάλι, τα πλευρά ή τα πόδια. Αν δεν μπορείς να γκρεμίσεις τον τοίχο πριν τη συντριβή πάνω του, τότε αλλάζεις κατεύθυνση.

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΕΔΕΙΞΕ ΡΗΞΗ Ή ΥΠΟΤΑΓΗ;

Η λαϊκή ετυμηγορία, ήταν ξεκάθαρη: Ρήξη με τα μνημόνια και τις πολιτικές που επιβλήθηκαν από τα ξένα κέντρα και τους ντόπιους εκφραστές τους. Αυτό ψήφισε ο λαός.

Ο ισχυρισμός ότι ψήφισε λύση εντός του ευρώ, είναι απλά ένα τέχνασμα που φύτεψαν πρώτοι οι αντίπαλοι της σημερινής κυβέρνησης στις συνειδήσεις των ψηφοφόρων, ξορκίζοντας λύσεις εκτός του κοινού νομίσματος για προφανείς λόγους… υποτέλειας και ενδοτικότητας.

Η λύση εντός του ευρώ, με όρους που υποβάλλονται από τους «δανειστές», σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του δανειζόμενου. Και στην περίπτωση της Ελλάδας, καμία λύση δεν μπορεί να είναι σωτήρια αν δεν προϋποθέτει κατάργηση των μνημονίων που:

  • Παραχώρησαν αναγνώριση ιδιοκτησίας (δημόσιας – ιδιωτικής περιουσίας, προσώπων και κτήσης – διακίνησης πρώτων υλών), στους δανειστές.
  • Παραχώρησαν εθνική ανεξαρτησία για την εφαρμογή πολιτικών που υπαγορεύονται από ξένους και που καθιστούν τις κυβερνήσεις… υπάλληλους των συμφερόντων των δανειστών.
  • Εξαθλίωσαν τον ελληνικό λαό, μέσω μιας πρωτοφανούς ανθρωπιστικής κρίσης, με την κατεδάφιση κάθε έννοιας προστασίας από τους δημοκρατικούς θεσμούς του… πρώην κυρίαρχου κράτους.

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ «ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ»

Κάτω από αυτές τις συνθήκες ή οποιαδήποτε διαπραγμάτευση, εκ πρώτης όψεως, δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της χώρας μας και του λαού της και αποτελεί ημίμετρο, ομπρέλα στην καταιγίδα. Είπαμε, όμως, αν μπορούμε μέσω διαπραγμάτευσης να αλλάξει η πολιτική της «ευρωπαϊκής» εφαρμοσμένης πολιτικής της αποικιοκρατίας, ας το προσπαθήσουμε.

Τα όρια τελειώνουν, όμως, εκεί που αρχίζει ο τοίχος της διαπραγμάτευσης. Ένας εξαθλιωμένος λαός που καθημερινά αγωνίζεται για τον «επιούσιο», δεν μπορεί να βρει το δρόμο όχι για την ανάπτυξη και την κυριαρχία του, αλλά ούτε και για την επιβίωσή του.

Τα όρια μιας διαπραγμάτευσης, τελειώνουν εκεί που οι «αμοιβαίες» (στην καλύτερη περίπτωση, «αμοιβαίες»), υποχωρήσεις δεν οδηγούν στην απεξάρτηση από τους δυσμενείς όρους που έχουν ήδη θέσει ή εξακολουθούν να θέτουν οι δανειστές. Άλλωστε, η διέξοδος του δημοψηφίσματος, αυτή τη λογική ενσωμάτωνε. Και πάντως, όχι την επόμενη ημέρα να διαπραγματεύεσαι εφαρμογή μέτρων που απορρίφθηκαν από το «όχι» της εκλογικής βάσης.

Το Διεθνές Δίκαιο δίνει τη λύση, με την εισαγωγή εθνικού νομίσματος, ως εργαλείου για την επιστροφή στην ανάπτυξη και στην αποφτωχοποίηση του λαού.

ΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ

Αυτοί που δεν θέλουν εθνικό  νόμισμα, είναι κατεξοχήν, αυτοί κάνουν μπιγκ μπίζνες εντός και εκτός Ελλάδας. Αυτοί που δεν θέλουν να δανείζονται, αγοράζουν, πληρώνουν, τζογάρουν σε ευρώ (ή δολάρια) και να εισπράττουν δραχμές! Αυτοί που δεν θέλουν οι δαπάνες και τα κόστη να υπολογίζονται σε ευρώ ή δολάρια και τα έσοδά τους να είναι δραχμές.

Όλοι οι υπόλοιποι, μισθωτοί, συνταξιούχοι, μικρομεσαίοι, αγρότες, κ. ά., αναγκάζονται να «υποστηρίζουν» ένα κοινό νόμισμα που τους κάνει κάθε μέρα φτωχότερους και περισσότερο ευάλωτους σε κάθε «προσαρμογή» που υπαγορεύεται από τους κανόνες ενός άνισου παιχνιδιού, το οποίο παίζεται σε βάρος τους από τα ντόπια και ξένα, μεγάλα συμφέροντα. Αυτά τα συμφέροντα, δεν υπολογίζουν ούτε κοινωνικές δομές αλλά και καμιά μορφή – έκφραση αλληλεγγύης προς τους αδύναμους.

Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΚΡΙΣΙΜΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

Σε άλλο άρθρο, το έχουμε πει με απλά λόγια: Είναι τουλάχιστον αυτοκτονία, να επιμένει ένας λαός σε ένα νόμισμα που δεν υπάρχει ούτε στα δημόσια ταμεία ούτε στην τσέπη του!

Ήρθε η ώρα, η κυβέρνηση να πάρει αποφάσεις, αντάξιες αυτής προ δημοψηφίσματος και να απορρίψει τις, άλλωστε, ανυποχώρητες θέσεις των δανειστών. Να σταθεί στο ύψος της ευθύνης και των περιστάσεων που η ίδια επέλεξε να αποσαφηνίσει ο λαός που εκφράστηκε μέσω του δημοψηφίσματος.

Ως «τελευταία λύση», η μετάβαση στη δραχμή, δεν θα είναι καταστροφή για την Ελλάδα (όπως πλαστά υποστηρίζουν οι μνημονιακές δυνάμεις), αλλά σωτηρία. Το ευρώ ήταν αυτό που έβαλε φρένο στην ανάπτυξη και όλους τους δείκτες της τα τελευταία χρόνια. Σε αυτή την ανάπτυξη που έτρεχε με το εθνικό νόμισμα.

ΤΟ ΕΥΡΩ, ΟΠΛΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥΣ

Η προπαγάνδα, όμως, όλων αυτών που ήθελαν να βάλουν στο χέρι την Ελλάδα και τους Έλληνες, άρχισε να δουλεύει από την πρώτη ημέρα εισαγωγής του ευρώ. Ντόπιοι και ξένοι μηχανισμοί, άφησαν ασύδοτες τις αγορές (κυρίως των κρατών – μελών του ευρωπαϊκού νότου) μπροστά σε φαινόμενα κερδοσκοπίας στο εμπόριο και τις υπηρεσίες (το 1 & 1/2 λίτρο γκαζόζα, π.χ., από τις 150 δρχ. «πέταξε» στο 1,5 ευρώ), ενώ οι τράπεζες δημιουργούσαν ένα κλίμα «ευφορίας» και «ευδαιμονίας» στους πληθυσμούς, με δεκανίκι το Δημόσιο – θεατή. Επειδή ο κόσμος στην πλειονότητά του και κατά τα πρώτα χρόνια του ευρώ, έπιασε «ζεστό» χρήμα στα χέρια του, έστω και δανεικό, «πείστηκε» ότι το μέλλον είναι στο… ευρώ.

Το δυστύχημα είναι, ότι ενώ με το ίδιο νόμισμα τώρα πλέον, τα ίδια κέντρα του πήραν ή παίρνουν ότι αρχικά κέρδισε με το ευρώ, πολλοί εξακολουθούν να πιστεύουν πως εκεί θα βρουν τη λύτρωση (εντός του ευρώ). Αυτά τα κέντρα ποντάρουν στην άγνοια του λαού και στην εντός του ευρώ «χειμερινή νάρκη» του, για να τους πάρουν πίσω ότι έχουν και δεν έχουν.

Τα συμφέροντα γνωρίζουν ότι κάποια στιγμή και αυτοί που αγνοούν την αλήθεια θα «ξυπνήσουν», αλλά επίσης ξέρουν ότι αυτό θα γίνει κατόπιν εορτής και γι’ αυτό βιάζονται να τους δώσουμε και τα… ρέστα μας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ:

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΚΟΠΙΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ: Αναγνώριση κυριότητας και παράδοση της Ελλάδας άνευ όρων στους δανειστές

ΆΚΥΡΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, τα μεσοπρόθεσμα και οι εφαρμοστικοί νόμοι

ΝΙΚΟΣ ΙΓΓΛΕΣΗΣ: Ο μύθος του χρέους και οι προοπτικές από μια πιθανή μετάβαση σε εθνικό νόμισμα

ΟΙ ΞΕΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΠΑΧΤΗΣ Πώς θα σωθεί η ελληνική οικονομία, έξω από το ευρώ

MEDIA: Τί δεν λένε στο λαό για το χρέος και τη διαπραγμάτευση…

 


Διαβάστε όλα τα άρθρα του Δημοσιογράφου →



Επιστροφή στην αρχή ↑