ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΚΑΓΙΑΛE: Η Ευρωζώνη πνέει τα λίσθια

ΠΟΛΙΤΙΚΗ EURO-monete

20 Δεκεμβρίου, 2011 | από Στάθης Καγιαλές

Οι εμπνευστές της ευρωπαϊκής ιδέας, ούτε που θα μπορούσαν να φανταστούν ότι το οικοδόμημα τους, το οποίο θα άλλαζε την Ευρώπη και τον κόσμο, θα κινδύνευε λίγες μόνο 10ετίες μετά, να κατεδαφιστεί σαν χάρτινος πύργος.

Αλλά ακόμα και αν η ιδέα αυτή έγινε οικοδόμημα για να χρησιμεύσει ως “δούρειος ίππος” για να ανοίξει το δρόμο στην παγκόσμια διακυβέρνηση, δεν έχει αντοχές να φτάσει σε αυτό τον στόχο, δηλαδή στην καθυποταγή των κρατών – μελών από σκοτεινά οικονομικά συμφέροντα.

Η αντοχή του συστήματος, που στηρίχθηκε στην κοινωνική συνοχή, την αλληλεγγύη και συναδέλφωση των λαών της Ευρώπης, με ατμομηχανή τη βαριά βιομηχανία και κινητήρια δύναμη τη στήριξη των μικρομεσαίων, ως κύτταρου της ευρωπαϊκής οικονομίας, δοκιμάζεται από τη μετάλλαξή του σε εργαλείο της παγκοσμιοποιημένης πλουτοκρατίας.

Τα σκοτεινά κέντρα συμφερόντων, έχουν επιτύχει να βάλουν στο χέρι τις οικονομίες των κρατών – μελών της Ευρωζώνης, να θέτουν κανόνες για τον πλήρη έλεγχό τους και να ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις της επιλογής τους, χωρίς εκλογές, μάλιστα (βλέπε π.χ. περίπτωση Ελλάδας και Ιταλίας), προκειμένου να οδηγήσουν τις εξελίξεις εκεί που θέλουν.

Στόχος τους είναι να συγκεντρώσουν τον πλούτο των κρατών, αφού πρώτα τον υπεξαιρέσουν και υποδουλώσουν τους λαούς, παίρνοντας γη, περιουσίες, μέχρι και το τελευταίο πινάκιο φακής, χωρίς αντίδραση. Το παιχνίδι των ομολόγων, που περνούν στη δικαιοδοσία του βρετανικού Δικαίου, είναι κακουργηματική πράξη σε βάρος των λαών και αντεθνική επιλογή για τις κυβερνήσεις που ανοίγουν κερκόπορτες.

Οι πολιτικοί ηγέτες – εντολοδόχοι αυτών των συμφερόντων δεν αντιδρούν καν στην αναγωγή των ιδιωτικών οίκων αξιολόγησης σε ρυθμιστές ενιαίων κανόνων, ενός παιχνιδιού, που έχει εξ” ορισμού χαμένους τα κράτη που προσφεύγουν στο διεθνή δανεισμό. Έτσι, τα ξένα συμφέροντα κατακλέβουν το δημόσιο πλούτο και υποθηκεύουν το μέλλον κρατών και λαών, με τη συγκατάθεση των “παγκοσμιοποιημένων” ηγετών τους.

  • Μόνη λύση – άμυνα σε αυτή τη κατάσταση που διαμορφώνεται και παγιώνεται με ιλιγγυώδη ταχύτητα, είναι η άμεση απεξάρτηση από αυτούς τους “μηχανισμούς στήριξης” και τους… φορείς αυτού του… λοιμού.

Ωστόσο, το ευρώ θα πρέπει να θεωρείται πλέον παρελθόν και ομοίως η ευρωζώνη, όσο πληθαίνουν οι φωνές αποπομπής της Ελλάδας. Αλλά, υπό τις παρούσες συνθήκες, μια τέτοια εξέλιξη για τη χώρα μας θα ήταν σωτηρία, αν ως επιλογή συνδυαστεί με σειρά άλλων μέτρων που θα τη βγάζουν από την οικονομική ασφυξία.

Από τη στιγμή που η ΕΕ δείχνει ότι δεν μπορεί (ή δε θέλει) να υποστηρίξει το κοινό της νόμισμα, κοινή οικονομική – νομισματική πολιτική δεν μπορεί ούτε να υπάρξει ούτε να ασκηθεί και φυσικά τίποτα δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι η Ένωση δεν θα γίνει… σκορποχώρι.

Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει και τις συνέπειες που οδηγούν στη διάλυση, εκτιμούμε ότι δεν θα μπορέσει να αποτρέψει ούτε η δημιουργία μιας νέας ΕΕ δύο ταχυτήτων του τύπου shop-in-shop, όπου το μεγάλο “μαγαζί” θα αιμοδοτείται από το in-shop, το οποίο θα κληθεί να υποστεί αφαιμάξεις!

Άλλωστε, στις συνειδήσεις των λαών της ΕΕ, έχει ήδη καλλιεργηθεί τεχνικά και μεθοδικά το “μίσος” κατά του “τεμπέλη” λαού, που πληρώνει ο “εργατικός” λαός από το… υστέρημά του. Έτσι, έχει χαθεί, ήδη, η συνοχή, αφού πρώτα “ξεχάστηκε” από τους ηγεμόνες η έννοια της κοινοτικής αλληλεγγύης που έπρεπε να είναι η σημαία της ασκούμενης πολιτικής τους.

Από το 2005 τελευταία, αλλά και πολύ πρωτύτερα, όπως έχω επισημάνει σε σχετικά άρθρα και παρεμβάσεις σε διεθνή συνέδρια, η ΕΕ έχει παρεκλίνει από τους στόχους τους οποίους έθεταν οι ιδρυτικές της Συνθήκες και έχει μεταλλαχθεί σε ένα μόρφωμα, υποτακτικό των διαφόρων κέντρων συμφερόντων που κινούν τα νήματα στην παγκόσμια πολιτική – οικονομική σκακιέρα.

Αυτή την Ευρώπη, δεν τη θέλουν σήμερα οι λαοί της, αλλά όλο το παιχνίδι παίζεται έτσι ώστε οι ίδιοι να μη το συνειδητοποιήσουν και αναστρέψουν τη χαραγμένη πορεία. Είναι σε πλήρη εφαρμογή η πολιτική του Κρόνου που τρώει τα παιδιά του και αυτό το ρόλο θέλουν να δώσουν στους υπηκόους των ισχυρών εταίρων για να τους κάνουν το… τραπέζι με “μενού” τους υπηκόους των ανίσχυρων εταίρων!

Η άνευ όρων προσήλωση στην οικονομία της αγοράς, αποβιομηχανοποιεί την Ευρώπη, που ψάχνει φτηνά εργατικά χέρια στην Ανατολή. Η ανεργία φουντώνει εντός της ΕΕ και τώρα πλέον πλήττονται οι… εναπομείναντες εργαζόμενοι, οι οποίοι υποχρεώνονται να δώσουν πίσω τα κεκτημένα τους, σάρκα και αίμα και υλικά αγαθά να εξαϋλωθούν, με ηλεκτρολύτη τους λογαριασμούς της ΔΕΗ (περίπτωση Ελλάδας και ακολουθούν και άλλοι, μέχρι… ενός!).


Διαβάστε όλα τα άρθρα του Δημοσιογράφου →



Επιστροφή στην αρχή ↑